Την επόμενη μέρα το πρωι με ξύπνησε το τηλέφωνο μου. Ήταν απο την εταιρία και με ενημέρωσαν πως το φορτίο είχε μεταφερθεί στον προορισμό του. Δεν ήξερα αν ο Hyakkimaru κατάλαβε αυτά που του είπα χθες αλλα για να πω την αλήθεια δεν με πολυενδιέφερε. Δεν ήταν ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που δεν του άρεσε η παγκόσμια κυβέρνηση. Μπορεί όντως κάποιες πρακτικές να μην είναι θα έλεγε κανείς οι σωστές, αλλα σημασία έχει το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα ήταν πως οι κίνδυνοι για τους πολίτες μειωνόντουσαν σιγά σιγά και έτσι μπορούσαν να ζουν μια ειρηνική, μια ήρεμη ζωή.
Έτσι λοιπόν μάζεψα τα πράγματα μου και άρχισα να κατευθύνομαι στο λιμάνι. Η δουλειά μου εδώ είχε τελειώσει και εγώ έπρεπε να αναχωρήσω για τον νέο μου προορισμό. Το που άγνωστο. Το μόνο που ήλπιζα, ήταν ο Smoker να μη με έστελνε πάλι για χαμαλοδουλεια